Eye.Speak.

Unan

Posted in Kwentuhan lang by cruela de vil on June 27, 2011

2:30 am. Kachat ko siya. Isa sya sa pinakaespesyal na tao na naging parte ng buhay ko. At habang tumutugtog ang isang malungkot na awitin sa radyo, naalala ko ang lahat. Nakakatuwa lang. Parang napakacasual nalang ng lahat.

 

Isa siya sa paborito ko. At isa rin ako sa pinakapaborito nya. Chicken fillet pa nga ang tawag nya sakin. Di raw ako nakakasawa. At di rin naman nakakasawa ang kanyang ngiti. Ang lambing ng kanyang mga halik. Ang init ng kanyang mga yakap. Ang haplos ng kanyang kamay at higpit ng mga daliring yumakakap sa aking palad.

 

Walong taon na pala ang nakakalipas. Walong taon na pala simula noong nakilala ko siya. Hindi ko sinasadya. Minahal ko siya agad. At agad rin namang nawala. Hindi ko siya iniyakan. Hindi niya ako iniyakan. Nagpaalam, nagkabalikan, nagpaalam.

 

2:30 am. Kachat ko siya. Habang yakap ang unang dati naming pinagsasaluhan.

Advertisements
Tagged with:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: