Eye.Speak.

Call me “Joe”

Posted in editoryal by cruela de vil on June 13, 2011

Kahapon, habang hinihintay ko ang text ng boyfriend kong kakabangon lang sa kama (partida 3pm na), binuksan ko ang TV.  At dahil boring na oras yon, expected ko na na walang magandang palabas sa Jack TV, ETC at HBO. Wala naman kaming AXN o Star Movies. Kaya naman nagscan lang ako ng channel. Up, up. Down. Down.

Hanggang sa naagaw ang atensyon ko ng GMA News TV. The pathetic imitation of ANC. Nakalimutan ko na ang title ng palabas pero tungkol sya sa gadget review ng mga Pinoy brand cellphones: Cherry Mobile, Torque at MyPhone. Pero di yan ang topic natin. Sa commercial break kasi, ipinalabas ang teaser ng isang GMA News TV program na parang isang dokyu: What if Rizal lived today?

Teka, parang sa Word of the Lourd (TV5) ko ata unang nakita to ah?

  (more…)

Unang Tikim

Posted in Kwentuhan lang by cruela de vil on June 13, 2011

Heto na ang gabing pinakahihintay ko. Matapos ang dalawampung taon, lilisanin ko na ang piling ni Maryang Palad. Goodbye Vaseline narin. Di na magagalit si utol dahil hindi na mabaho ang unan niya tuwing matutulog siya sa umaga pagkagaling niya sa trabaho niya bilang Call Center Agent. Hindi narin magagalit si ate dahil mahigit 30 minutos ako sa banyo tuwing umaga. At higit sa lahat, hindi na peke ang pagtawa ko tuwing nagkwekwentuhan sila Gado at Enteng. Sa wakas. Tangina talaga.

Lumabas na si Tessa. Hayan na sya. Kakabukas palang ng pintuan, kumikiliti na ang halimuyak ng sabong ginamit nyang paligo. Bigla tuloy bumulagta sa isip ko ang putting-puti niyang likuran. Naiimagine kong mamasa-masa pa ‘to at unti-unting dumudulas ang gamunggong patak ng tubig sa makinis nyang balat. Tangina talaga! Ang tagal naman! Saludo na ang sundalo kong kanina pa naaatat.

Tanaw ko ang salamin mula sa aking pwesto. Kitang-kita ko si Tessang nilalamas ng twalya ang mahaba at diretso nyang buhok. Maluwang ang kanyang tapis. Kaunting galaw niya lang tiyak na bubulatlat sa mukha ko ang kanyang katawan. Tangina naman! Lalong nangangalit ang aking sawa!

Sorry. Matagal ba?” Ani ni Tessa. Ngumiti lang ako at gumapang sa gilid ng kama. Dahan-dahan akong tumayo at idinampi ng malumanay ang aking mga daliri sa kanyang malambot at mabangong pisngi. “Hindi naman. Sakto lang.” Ngumiti si Tessa.

(more…)

Double Standard.

Posted in editoryal by cruela de vil on June 6, 2011

Noong Linggo lang napagalitan nanaman ako ng Mama ko. Matigas kasi ang ulo ko. Alam ko nang magagalit sila pero ginawa ko parin. Guilty beyond reasonable doubt. Kaya naman hindi na ako lumaban pa’t sinalo ko lahat ng bullets, missiles, grenade, at iba pa. Ganyan ko kasi naririnig ang sermon ni Mama. Parang armalite na walang humpay ang ratrat. Halos memorize ko na nga ang speech niya dahil paulit-ulit lang. Kaya naman mas mainam pang hindi nalang magsalita.

Mabalik tayo sa kwento. Napagalitan ako kasi hindi ako natulog sa bahay. Bilang only child, natural na sa magulang ang maging overprotective. Partida, 22 na ako. Pero siyempre, iginagalang ko ang pagiging istrikto nila kahit mas malimit akong pasaway. Yun lang, nabengbang ako kasi sa bahay ako ng boyfriend ko natulog. Bembang talaga to the max.

Hindi naman ako kinagalitan tulad ng pagalit sa akin noong ako’y highschool pa. Malumanay naman sila sa pagkausap sa akin. Ngunit hindi ko matanggap ang mga punto nila. Napaisip ako ng malalim. At ngayon sadyang kailangan ko lamang ilabas ang produkto ng pag-iisip kong iyon.

(more…)

Ako na ang palit ng palit ng URL.

Posted in It's a Bitch's World by cruela de vil on June 2, 2011

Hindi ko alam kung matutuwa ako o maiinis. 

Etong blog na ito ay nakalaan na para sa aking mga personal thoughts and opinions na sadyang hindi matanggap ng ibang tao. May mga taong hindi marunong makaunawa ng FREEDOM OF EXPRESSION at ginegera ako dahil malaya ako magsalita ng nais kong sabihin.

Kanina lang, nagcheck ako ng seo status ko dito. At eto ang gumalantang sa akin.

(more…)

Tagged with: ,

He Who Got Away

Posted in diary files by cruela de vil on June 2, 2011

For the life of me I cannot remember

What made us think that we were wise and we’d never compromise?

For the life of me I cannot believe we’d ever die for these sins

We were merely freshmen.

–Vervepipe

Do you still remember the “one that got away”? Do you still remember him or her who you’ve loved and cared so much?

I remember a couple of guys I’ve dated back in the day who I certainly consider as my great loves. These men, who were boys back then, have deeply influenced me in different ways and molded me to who I am today.

Great love, does a teenager really know that? Does a teen truly understand what these two words meant?

Thanks to Facebook and other social network sites, I’ve been able to track down each and every one of my exes. It’s funny how they’ve changed. They look very different compared to how I last saw them. While some of them stayed the same (in terms of kakulitan and trip), others ventured the maturity road. And as I browse through their photographs, including those with their new found loves, a smirk marks my face. And a song by Ms. Lea Salonga starts playing at the back of my head: “I remember the boy, but I don’t remember the feeling anymore..”

It’s a little weird to see photographs of them or read their Facebook statuses and feel nothing. It is if they’re just an acquaintance I’ve met at some gig. But back then, I’ve fought with my heart and soul for these guys. I’ve literally broke my parents’ hearts just to be with them. Look at us now; strangers again.

  (more…)