Eye.Speak.

Sulat.

Posted in Kwentuhan lang by cruela de vil on September 2, 2011

Eleonora Santiago Y De Jesus

23 Calle Veritas

España, Manila

Junio 21, 1911

 

Juanito,

Kumusta? Sana ay nasa mabuti kang kalagayan. Sana’y matiwasay naman ang mga araw mo noong nakaraan. Sana’y wala kang problema. At higit sa lahat, sana’y wala kang sakit.

Sa totoo lang, hindi ko alam kung papaano ako susulat sa’yo. Hindi ko alam kung papaano kita tatawagin. Kaya naman nagpasya na lamang akong Juanito ang ipambungad kong bati sa’yo sa liham na ito.

Marahil naiinip ka na. At marahil, nais mo naring malaman kung ano ang gusto kong sabihin sa iyo at ako’y napasulat. Alam kong hindi ito ginagawa ng karamihan, lalo na ng mga kababaihan, subalit hindi ko na talaga mapigilan ang aking nararamdaman. Juanito, matagal na akong lihim na humahanga sa iyo. At ang paghanga kong ito ay umabot na sa puntong hindi na ako makatulog sa gabi hangga’t di ko nasusulyapan ang mukha mo.

Nais kong maramdaman sa aking mga palad ang iyong makinis at mamula-mulang pisngi. Gusto ko ako ang magpunas ng pawis sa iyong likuran tuwing uuwi ka galing ng bukid. Nais kong pagsilbihan ka twing agahan, tanghalian o hapunan. Gusto kong gumising sa ngiti ng iyong mga matang singkit at malunod sa tamis ng iyong maiinit na halik. Nais kong marinig na iyong sambiting ako’y minamahal mo rin. O, kay sarap siguro ng pakiramdam kung manggagaling ang salitang “Mahal kita” mula sa iyong malalambot na mga labi.

Hindi mo ba napupuna kung bakit hindi ko pa ibinibigay ang matamis kong “oo” kay Luciano sa kabila ng mariin at matyaga nyang panliligaw sa akin?

Juanito. Matagal na kitang minamahal. At gusto kong masinagan ang sinag ng haring araw habang nakapulupot ang iyong bisig sa aking baywang. Sa bawat araw, sa bawat buwan ng bawat taon..

Nagmamahal,

Eleonora

(more…)